De ziel van de wereld: een portret van Max Wildiers

Max Wildiers (1904-1996) belichaamt als geen ander een eeuw intellectueel leven in Vlaanderen. De kapucijn was theoloog en wetenschapper, en speelde een doorslaggevende rol bij de postume publicatie van de boeken van de Franse jezuïet Pierre Teilhard de Chardin, die in de jaren ’50 en ’60 uitgroeiden tot een wereldwijde hype. Hij stichtte de boekenbijlage Standaard der Letteren, en publiceerde een tiental boeken, waaronder het standaardwerk Kosmologie in de westerse cultuur. Daarnaast was hij een overtuigd flamingant, die zich inzette voor de rehabilitatie van voormalige collaborateurs en hun kinderen – wat hem een paar stevige conflicten met de kerkelijke hiërarchie opleverde. Hij doceerde aan verschillende universiteiten in de VS en aan de KU Leuven.

Dertig jaar na zijn overlijden buigen verschillende auteurs zich over de nalatenschap van Wildiers, en belichten in dit boek telkens een ander aspect van zijn leven en werk.